به گزارش خبرنگار کلمه، یکی از افراد توهین کننده در بهداری اوین، فردی به نام دکتر رضایی است. او که سابقه بدرفتاری با زندانیان بیمار را در سال گذشته داشته، همان زمان مورد اعتراض زندانیان بند ٣۵٠ قرار گرفت و مسؤلین زندان او را از معاینه زندانیان سیاسی بازداشتند.
بر اساس این گزارش اکبر خسروشاهی فرد دیگری است که بعنوان پرستار در این مرکز فعالیت می کند و بارها به زندانیان سیاسی توهین کرده و با هماهنگی نهادهای امنیتی سعی دارد برای زندانیان سیاسی بویژه زندانیان زن با تهیه گزارش های کذب ایجاد مزاحمت کند.
مدیران بهداری زندان بارها در خصوص رفتار این افراد با زندانیان تذکر داده اند ولی آنها با تکیه بر نفوذ دستگاه های امنیتی مستقر در زندان، خصوصا ماموران بندهای ٢ الف و ٢٠٩، به اقدامات خلاف شأن انسانی و تعهد حرفه ای و سوگند پزشکی خود با زندانیان بیمار اصرار دارند.
بر اساس شنیده ها از زندانیان سیاسی این افراد تلاشی برای کتمان کردن رفتارشان ندارند تا آنجا که یکی از آنها در حضور زندانیان با صدای بلند گفته شده: “حیف یک حبه قرص که به شما بدهیم. اراذل و اوباش از شما باشرف تر هستند. به هرکجا که می خواهید از ما شکایت کنید. پشت ما محکم است. رئیس زندان هم نمی تواند با ما کاری بکند”.
این افراد متخلف و خودسر شاغل در بهداری در صورت مشاهده رفتار مناسب و همراه با احترام از سوی همکاران خود با زندانیان سیاسی، سریعا واکنش نشان داده و با عصبانیت به آنها اعتراض می کنند.
البته این رفتار در بهداری زندان اوین مسبوق به سابقه است، تا آن جا که گزارش شده هنگامی که شهید هدی صابر در پی اعتصاب غذا دچار ناراحتی قلبی می شود، پس از انتقال به بهداری مورد ضرب و شتم قرار می گیرد. این رفتار به قدری بی واهمه در بهداری صورت گرفت که ۶۴ زندانی سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین با ارسال شهادت نامه ای، شهادت دادند که شهید هدی صابر در هشتمین روز اعتصاب غذای خود در بهداری زندان اوین از سوی مامورانی که حدس می زنند ماموران امنیتی و اطلاعاتی بوده اند، به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.
سال گذشته نیز در گزارشی آمد، رییس بهداری زندان اوین با انواع کارشکنی ها و سنگ اندازی ها، مانع اعزام زندانیان سیاسی به بیمارستان می شود و در دستوری به پزشکان بهداری اوین اعلام کرده از اعلام وضعیت اضطراری برای زندانیان سیاسی خودداری کنند.
از سوی دیگر پس از اعلام جرم دادستان تهران علیه علی مطهری به دلیل سخنان او علیه دولت، این نماینده تهران از فشار بر زندانیان سخن گفت و تصریح کرد: ظاهراً آقای دادستان از فرط بیکاری و یا تحت فشار دولت این حرف را زده، چون ایشان را آدم عاقل و معتدلی میدانستم که در برخی موارد دستش بسته است، بهتر است ایشان به جای این جور کارها، تکلیف پرونده افرادی مانند آقایان مرتضوی، رحیمی و جواد لاریجانی را مشخص کند و به رفتارهایی که با زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها میشود، پایان دهد.
وی در گفتگو با خبرگزاری فارس گفت: “سخن آقای جعفری دولتآبادی موجب وهن نظام جمهوری اسلامی و تضییع حقوق مردم است، اساساً دادستان حق ورود به نطق نمایندگان را ندارد، اگر توهین یا افترایی در کار باشد، فرد توهینشونده حق دفاع از خود در صحن مجلس را دارد، طبق اصول ۸۴ و ۸۶ قانون اساسی، نماینده در اظهارنظر درباره همه مسائل کشور آزاد است و نباید چماقی به نام “دادستان” بالای سر او باشد… برای من اسباب تعجب شد که بیان یک مطلب جامعه شناسانه و روانشناسانه چرا باید موجب اعلام جرم شود”.
وی افزود: “نباید به گونهای رفتار شود که مردم احساس اختناق کنند. حرف من این بود که اگر برخی مقامات دولتی اعتقادی به نظارت بر پوشش اسلامی در جامعه ندارند و قائل به آزادی تحریک جنسی جامعه هستند، باید به لوازم آن هم متعهد باشند و به تأسیس اماکنی برای ارضای غریزه جنسی اقدام کنند تا جوانان دچار عقدههای روانی نشوند.”
وی همچنین گفت: مردم قضاوت کنند آیا بیان این مطلب جُرم است؟ اگر یک نماینده مجلس نتواند این مطلب را در نطق خود بگوید، باید فاتحه آزادی بیان و قانون اساسی را خواند.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen